TM_S2_34

14|10|2026 ΣΕΙΡΑ 2 #34 3 διαθέτουν τεχνολογικά άρτιες υποδομές, ικανές να διασφαλί- σουν την ασφαλή λειτουργία τους και να προστατεύσουν τις επιλογές που έχουν κάνει, με γνώμονα όχι μόνο την τεχνολο- γική επάρκεια, αλλά και τις οικονομικά βιώσιμες στρατηγικές των δραστηριοτήτων τους, επί τη βάσει υγιούς ανταγωνισμού. Η ασάφεια στα κριτήρια αξιολόγησης, μπορεί να θέσει σε κίν- δυνο τόσο τις επενδύσεις που έχουν γίνει, όσο και μακροχρόνι- ες στρατηγικές που αποδεδειγμένα λειτουργούν προς όφελος του καταναλωτή». Ο λογαριασμός της μετάβασης Ίσως το πιο κρίσιμο επιχειρηματικό διακύβευμα αφορά στο κόστος. Η εκτίμηση επιπτώσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εξετάζει, για τα ευρωπαϊκά δίκτυα 5G, σενάρια αντικατάστα- σης εξοπλισμού που προέρχεται από τους λεγόμενους προμη- θευτές υψηλού κινδύνου. Το κόστος υπολογίζεται σε 3,4 έως 4,3 δισ. ευρώ ετησίως για μια περίοδο τριών ετών, δηλαδή συ- νολικά περίπου 10,2 έως 12,9 δισ. ευρώ. Αυτό προκύπτει από το σενάριο που αφορά στην αντικατάσταση εξοπλισμού και όχι από την εκτίμηση του συνολικού κόστους εφαρμογής του CSA2. Στα παραπάνω ποσά θα πρέπει να προστεθούν δαπάνες εγκατάστασης, εκπαίδευσης προσωπικού, διαλειτουργικότη- τας και απόσυρσης του υφιστάμενου εξοπλισμού. Σε ένα υποθετικό σενάριο πλήρους μετακύλισης του συγκε- κριμένου κόστους στους χρήστες, η Επιτροπή υπολογίζει επι- βάρυνση περίπου 6,5 έως 8,3 ευρώ ανά συνδρομητή ετησίως για την τριετία. Αναφέρει βέβαια ότι η πλήρης μετακύλιση δεν θεωρείται πιθανή, χωρίς όμως να διευκρινίζει ποιος θα πληρώ- σει ό,τι υπολείπεται από την έστω και μερική μετακύλιση του κόστους αυτού. Παράλληλα, η Πρόταση δεν περιλαμβάνει έναν γενικό και εγγυημένο μηχανισμό ευρωπαϊκής αποζημίωσης για τον εξοπλισμό που ενδέχεται να αντικατασταθεί αναγκαστικά. Η οικονομική διάσταση έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις στην ευρωπαϊκή αγορά τηλεπικοινωνιών. Σε κοινή παρέμβασή τους, τον περασμένο Σεπτέμβριο, οι επικεφαλής 17 ευρωπαϊκών τη- λεπικοινωνιακών ομίλων ζήτησαν τα νέα μέτρα να είναι αναλο- γικά, να βασίζονται σε αξιολόγηση κινδύνου και να λαμβάνουν υπόψη τη διαθεσιμότητα εναλλακτικών λύσεων, προειδοποιώ- ντας παράλληλα για το δυσβάστακτο κόστος δυνητικής αντι- κατάστασης εξοπλισμού. Τι πρέπει να κάνουν σήμερα οι επιχειρήσεις Η Πρόταση για το CSA2 βρίσκεται ακόμη υπό διαμόρφωση, συνεπώς οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν πρέπει να αντιμετω- πίζονται ως ήδη ισχύουσες υποχρεώσεις. Για τις επιχειρήσεις, ωστόσο, υπάρχουν ενέργειες που μπορούν να γίνουν από τώρα: χαρτογράφηση κρίσιμου εξοπλισμού και προμηθευτών, καταγραφή τεχνολογικών χαρακτηριστικών και αξιολόγηση του supply-chain risk, με τρόπο που να καθιστά σαφή την απαίτηση για αξιολόγηση υποδομών βάσει τεχνι- κών κριτηρίων, χωρίς αόριστες παραμέτρους που επιδέχονται παρερμηνειών. Για παρόχους τηλεπικοινωνιών, ψηφιακών υπηρεσιών και ορ- γανισμούς που διαχειρίζονται κρίσιμες υποδομές, η διαδικασία αυτή μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντική, καθώς μια εν- δεχόμενη αλλαγή προμηθευτή δεν αποτελεί απλή διαδικασία procurement. Μπορεί να συνεπάγεται επανασχεδιασμό δικτύ- ων, migration, νέες δοκιμές, εκπαίδευση προσωπικού και ση- μαντικές κεφαλαιουχικές δαπάνες. Το πραγματικό στοίχημα του Cybersecurity Act 2.0 είναι επο- μένως μεγαλύτερο από την πιστοποίηση προϊόντων. Η Ευρώ- πη επιχειρεί να δημιουργήσει ένα κοινό πλαίσιο σχετικά με το ποιον θα εμπιστεύεται τεχνολογικά, υπό ποιες προϋποθέσεις και με ποιο επίπεδο κινδύνου. Η επιτυχία του θα κριθεί από το κατά πόσο θα καταφέρει να ενισχύσει την ευρωπαϊκή κυβερ- νοασφάλεια χωρίς να περιορίσει τον ανταγωνισμό, τις διαθέσι- μες τεχνολογικές επιλογές και τις επενδύσεις που απαιτούνται για τις ψηφιακές υποδομές της επόμενης γενιάς. Χρήστος Ξενάκης, Καθηγητής Κυβερνοασφάλειας στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Στέλλα Τσιτσούλα, Πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Κυβερνοασφάλειας.